właściwości; powierzchnia właściwa (a więc i trwałość układu) jest zależna od kształtu i wielkości (średnicy) cząstek: w przypadku cząstek kulistych występuje ostra granica omawianej przewagi sił dla cząstek o średnicy ok. 200 nm, dla cząstek o kształcie cylindrycznym przejście jest płynne, a o trwałości układu koloidalnego decydują inne czynniki, gł. ładunek powierzchniowy cząstek i różnica gęstości obu faz. W układach koloidowych obserwuje się nieustanny, chaotyczny ruch cząstek fazy rozproszonej, tzw. ruchy Browna; koloidy są niezdolne do przenikania przez błony półprzepuszczalne; wykazują m.in. specyficzne właściwości opt., np. efekt Tyndalla; ich szczególne właściwości elektr. uwidaczniają się w takich procesach jak elektroforeza i elektroosmoza (elektrokinetyczne zjawisko).